گلپسر؛ دیوان حافظ، آشپزی ایرانی، تقویم، فال و سرگرمی

غزل امروز · غزل ۱۹۴ حافظ

سَمَن‌بویان، غُبارِ غَم چو بِنْشینَنْد؛ بِنْشانَنْدپَری‌رویان، قَرار از دِل چو بِسْتیزَنْد؛ بِسْتانَنْد

غزلی شگفت از نظر صناعت ادبی که در هر مصراع جناس و تکرار آوایی دارد: «چو بنشینند، بنشانند»، «چو بستیزند، بستانند»، «چو دریابند، در یابند».