من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

بیت ۱من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟ / لطف‌ها می‌کنی ای خاکِ دَرَت، تاجِ سرم

من کیستم که بر آن خاطر عطرآگین بگذرم؟ لطف‌ها می‌کنی، ای که خاک درت تاج سر من است.

بیت ۲دلبرا بنده نوازیت که آموخت؟ بگو / که من این ظَن، به رقیبانِ تو هرگز نَبَرم

دلبرا، بنده‌نوازی را که به تو آموخت؟ بگو، که من این گمان را هرگز به رقیبانت نمی‌برم.

بیت ۳همتم بدرقهٔ راه کن ای طایرِ قدس / که دراز است رَهِ مقصد و من نوسفرم

ای پرنده قدسی، همتت را بدرقه راهم کن، که راه مقصد دراز است و من تازه‌سفرم.

بیت ۴ای نسیمِ سحری بندگیِ من برسان / که فراموش مکن وقتِ دعایِ سحرم

ای نسیم سحری، بندگی مرا برسان و بگو هنگام دعای سحر فراموشم مکن.

بیت ۵خُرَم آن روز کز این مرحله بَربَندَم بار / و از سرِ کوی تو پرسند رفیقان خبرم

خرم آن روز که از این منزل بار ببندم و رفیقان خبر مرا از سر کوی تو بپرسند.