مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

۱مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مستکه به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

۲من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشقچار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست

۳می بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضاکه به روی که شدم عاشق و از بوی که مست

۴کمر کوه کم است از کمر مور اینجاناامید از در رحمت مشو ای باده‌پرست

۵بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرسادزیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست

۶جان فدای دهنش باد که در باغ نظرچمن آرای جهان، خوشتر از این غنچه نبست

۷حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شدیعنی از وصل تواَش نیست بجز باد به دست