مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

بیت ۱مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست / که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

از من مست طاعت و صلاح نخواه، که روز الست (پیمان ازلی) به پیمانه‌کشی شهره شدم.

بیت ۲من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشق / چار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست

همان دم که از چشمه عشق وضو گرفتم، بر هر چه هست چهار تکبیر زدم؛ چهار تکبیر نماز میت است، یعنی همه را رها کردم.

بیت ۴کمر کوه کم است از کمر مور اینجا / ناامید از در رحمت مشو ای باده‌پرست

اینجا کمر کوه از کمر مور کمتر است؛ ای باده‌پرست، از درگاه رحمت ناامید مشو.

بیت ۷حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شد / یعنی از وصل تواَش نیست بجز باد به دست

حافظ از دولت عشق تو سلیمان شد؛ یعنی از وصل تو جز باد چیزی در دست ندارد. باد در فرمان سلیمان بود و «باد به دست» یعنی تهی‌دست.