به جان پیر خرابات و حق صحبت او

۱به جان پیر خرابات و حق صحبت اوکه نیست در سر من جز هوای خدمت او

۲بهشت اگر چه نه جای گناهکاران استبیار باده که مستظهرم به همت او

۳چراغ صاعقه آن سحاب روشن بادکه زد به خرمن ما آتش محبت او

۴بر آستانه میخانه گر سری بینیمزن به پای که معلوم نیست نیت او

۵بیا که دوش به مستی سروش عالم غیبنوید داد که عام است فیض رحمت او

۶مکن به چشم حقارت نگاه در من مستکه نیست معصیت و زهد بی مشیت او

۷نمی‌کند دل من میل زهد و توبه ولیبه نام خواجه بکوشیم و فر دولت او

۸مدام خرقه حافظ به باده در گرو استمگر ز خاک خرابات بود فطرت او