ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شوی

۱ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شویتا راهرو نباشی کی راهبر شوی؟

۲در مکتب حقایق پیش ادیب عشقهان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی

۳دست از مسِ وجود چو مردان ره بشویتا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

۴خواب و خورت ز مرتبهٔ خویش دور کردآن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی

۵گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتدبالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی

۶یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبرکز آب هفت بحر به یک موی تر شوی

۷از پای تا سرت همه نور خدا شوددر راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی

۸وجه خدا اگر شودت منظر نظرزین پس شکی نماند که صاحب‌نظر شوی

۹بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شوددر دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی

۱۰گر در سرت هوای وصال است حافظاباید که خاک درگه اهل هنر شوی