یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

۱یا رب سببی ساز که یارم به سلامتبازآید و بِرهانَدَم از بندِ مَلامت

۲خاکِ رهِ آن یارِ سفرکرده بیاریدتا چشمِ جهان بین کُنَمَش جایِ اقامت

۳فریاد که از شش جهتم راه بِبَستندآن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

۴امروز که در دستِ توام مرحمتی کنفردا که شَوَم خاک چه سود اشکِ ندامت

۵ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشقما با تو نداریم سخن، خیر و سلامت

۶درویش مکن ناله ز شمشیرِ اَحِبّاکاین طایفه از کشته ستانند غرامت

۷در خرقه زن آتش که خمِ ابرویِ ساقیبر می‌شکند گوشهٔ محراب امامت

۸حاشا که من از جور و جفای تو بنالمبیدادِ لطیفان همه لطف است و کرامت

۹کوته نکند بحث سرِ زلف تو حافظپیوسته شد این سلسله تا روزِ قیامت