گداخت جان که شود کارِ دل تمام و نشد

بیت ۱گداخت جان که شود کارِ دل تمام و نشد / بسوختیم در این آرزویِ خام و نشد

جان گداخت تا کار دل تمام شود و نشد؛ در این آرزوی خام سوختیم و نشد.

بیت ۴رواست در بَر اگر می‌تَپَد کبوترِ دل / که دید در رهِ خود تاب و پیچِ دام و نشد

رواست اگر کبوتر دل در سینه بتپد، که پیچ و تاب دام را در راه خود دید و نشد.

بیت ۶به کویِ عشق مَنِه بی دلیلِ راه، قدم / که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد

بی راهنما در کوی عشق قدم مگذار، که من به تنهایی صد تلاش کردم و نشد.

بیت ۸دریغ و درد که در جست و جوی گنجِ حضور / بسی شدم به گدایی بَرِ کِرام و نشد

دریغ و درد که در جست‌وجوی گنج حضور بارها به گدایی نزد بزرگان رفتم و نشد.

بیت ۹هزار حیله برانگیخت حافظ از سرِ فکر / در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

حافظ از روی فکر هزار چاره اندیشید تا آن نگار رام شود و نشد.