تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم

بیت ۱تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم / تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سِپرَم

تو مانند صبحی و من شمع خلوت سحرم؛ لبخندی بزن و ببین چگونه جان می‌سپارم.

بیت ۲چُنین که در دلِ من داغِ زلفِ سرکَشِ توست / بنفشه زار شود تُربَتَم چو درگذرم

داغ زلف سرکش تو چنان در دل من است که وقتی بمیرم، گورم بنفشه‌زار می‌شود.

بیت ۴چه شُکر گویمت ای خیلِ غم، عَفاکَ الله / که روزِ بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم

ای سپاه غم، چه شکری بگویم؟ آفرین، که در روز بی‌کسی سرانجام از سرم نمی‌روی.

بیت ۵غلامِ مردمِ چشمم، که با سیاه دلی / هزار قطره بِبارَد چو دردِ دل شِمُرَم

بنده مردمک چشمم که با وجود دل سیاه، وقتی درد دل می‌شمارم هزار قطره می‌بارد.

بیت ۶به هر نظر بُت ما جلوه می‌کند، لیکن / کس این کرشمه نبیند که من همی‌ نِگَرَم

بت ما در هر نظری جلوه می‌کند، اما کسی این کرشمه را که من می‌بینم نمی‌بیند.