ای که دایم به خویش مغروری

بیت ۱ای که دایم به خویش مغروری / گر تو را عشق نیست معذوری

ای که همیشه به خود مغروری، اگر عشق نداری معذوری.

بیت ۲گِرد دیوانگانِ عشق مگرد / که به عقلِ عقیله مشهوری

گرد دیوانگان عشق مگرد، که به عقل گرفتار (عقیله) مشهوری.

بیت ۳مستیِ عشق نیست در سرِ تو / رو که تو مستِ آبِ انگوری

مستی عشق در سر تو نیست؛ برو که تو مست آب انگوری.

بیت ۴روی زرد است و آه دردآلود / عاشقان را دوایِ رنجوری

روی زرد و آه دردآلود دوای رنجوری عاشقان است.

بیت ۵بگذر از نام و ننگ خود حافظ / ساغر مِی‌ طلب که مخموری

حافظ، از نام و ننگ خود بگذر و ساغر می بطلب که خماری.