راهی‌ست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست

بیت ۱راهی‌ست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست / آن‌جا جُز آن‌که جان بِسِپارَنْد، چارِه نیست

راه عشق راهی است که هیچ کرانه‌ای ندارد؛ آنجا جز سپردن جان چاره‌ای نیست.

بیت ۲هر گَه که دِل به عِشْق دِهی، خوش دَمی بُوَد / در کارِ خِیْر، حاجَتِ هیچ اِسْتِخاره نیست

هر وقت دل به عشق بدهی، لحظه خوشی است؛ برای کار خیر به هیچ استخاره‌ای نیاز نیست.

بیت ۴اَز چَشْمِ خود بِپُرس که ما را که می‌کُشَد؟ / جانا، گُناهِ طالِع و جُرْمِ سِتارِه نیست

از چشم خودت بپرس که چه کسی ما را می‌کشد؛ جانا، گناه بخت و جرم ستاره نیست.

بیت ۵او را به چَشْمِ پاک، تَوان دید چون هِلال / هَر دیده، جایِ جِلْوِهٔ آن ماه‌پارِه نیست

او را مانند هلال ماه فقط با چشم پاک می‌توان دید؛ هر چشمی جای جلوه آن ماه نیست.