ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

بیت ۱ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت / کارِ چراغ خلوتیان باز درگرفت

ساقی بیا که یار پرده از رخ برداشت و کار چراغ خلوت‌نشینان دوباره رونق گرفت.

بیت ۲آن شمعِ سرگرفته دگر چهره برفروخت / وین پیرِ سال‌خورده جوانی ز سر گرفت

آن شمع خاموش دوباره چهره برافروخت و این پیر سال‌خورده از نو جوان شد.

بیت ۵بارِ غمی که خاطرِ ما خسته کرده بود / عیسی‌دمی خدا بفرستاد و برگرفت

بار غمی که دل ما را خسته کرده بود، خدا عیسی‌دمی فرستاد و برداشت.

بیت ۸حافظ تو این سخن ز که آموختی؟ که بخت / تعویذ کرد شعرِ تو را و به زر گرفت

حافظ، این سخن را از که آموختی که بخت شعرت را چون تعویذ به زر گرفت؟