دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد باد

۱دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد بادمن نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد

۲کارم بدان رسید که همرازِ خود کنمهر شام برق لامِع و هر بامداد باد

۳در چینِ طرهٔ تو دل بی حِفاظِ منهرگز نگفت مسکنِ مألوف یاد باد

۴امروز قدرِ پندِ عزیزان شناختمیا رب روانِ ناصحِ ما از تو شاد باد

۵خون شد دلم به یادِ تو هر گَه که در چمنبندِ قبایِ غنچهٔ گل می‌گشاد باد

۶از دست رفته بود وجودِ ضعیفِ منصبحم به بویِ وصلِ تو جان باز داد، باد

۷حافظ نهادِ نیکِ تو کامت بر آوردجان‌ها فدایِ مردمِ نیکو نهاد باد