کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر دارد

۱کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر داردمحقَق است که او حاصل بصر دارد

۲چو خامه در رهِ فرمانِ او، سرِ طاعتنهاده‌ایم مگر او به تیغ بردارد

۳کسی به وصلِ تو چون شمع یافت پروانهکه زیرِ تیغِ تو هر دم سری دگر دارد

۴به پای‌بوس تو دستِ کسی رسید که اوچو آستانه بدین در، همیشه سر دارد

۵ز زهدِ خشک ملولم‌، کجاست بادهٔ ناب‌؟که بویِ باده مدامم دماغ تر دارد

۶ز باده هیچت اگر نیست، این نه بس که تو رادمی ز وسوسهٔ عقل بی‌خبر دارد؟

۷کسی که از رهِ تقوا قدم برون ننهادبه عزمِ میکده اکنون رهِ سفر دارد

۸دل‌ِ شکستهٔ حافظ به خاک خواهد بردچو لاله، داغ هوایی‌، که بر جگر دارد