آن، کیست کز روی کَرَم، با ما وفاداری کند؟

۱آن، کیست کز روی کَرَم، با ما وفاداری کند؟بر جای بدکاری چو من، یک دم نکوکاری کند؟

۲اول، بِه بانگِ نای و نی، آرد به دل، پیغام ویوآن‌گه به یک پیمانه می، با من وفاداری کند

۳دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگْشود از اونومید نتْوان بود از او، باشد که دلداری کند

۴گفتم: «گره نگْشوده‌ام، زان طُرّه تا من بوده‌ام»گفتا: «مَنَش فرموده‌ام، تا با تو طَرّاری کند»

۵پشمینه‌پوش تندخو، از عشق نشنیده‌ست بوبا مستی‌اش، رمزی بگو! تا تَرکِ هشیاری کند

۶چون من گدای بی‌نشان، مشکل بود یاری چُنانسلطان کجا عیشِ نهان، با رندِ بازاری کند؟

۷زآن طُرّهٔ پرپیچ و خم، سهل است اگر بینم ستماز بند و زنجیرش چه غم، هر کس که عیّاری کند؟

۸شد لشکر غم بی‌عدد، از بخت می‌خواهم مددتا فخرِ دین عبدالصّمد، باشد که غم‌خواری کند

۹با چشم پر نیرنگ او، «حافظ»! مکن آهنگ او!کآن طُرِّهٔ شبرنگِ او، بسیار طرّاری کند