آن، کیست کز روی کَرَم، با ما وفاداری کند؟

بیت ۱آن، کیست کز روی کَرَم، با ما وفاداری کند؟ / بر جای بدکاری چو من، یک دم نکوکاری کند؟

کیست که از روی کرم با ما وفاداری کند و به جای بدکاری چون من، یک دم نیکی کند؟

بیت ۳دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگْشود از او / نومید نتْوان بود از او، باشد که دلداری کند

دلبری که جان از او فرسود، کام دلم از او برنیامد؛ اما نمی‌توان از او ناامید بود، شاید دلداری کند.

بیت ۵پشمینه‌پوش تندخو، از عشق نشنیده‌ست بو / با مستی‌اش، رمزی بگو! تا تَرکِ هشیاری کند

پشمینه‌پوش تندخو بویی از عشق نشنیده؛ با او در مستی رمزی بگو تا هشیاری را رها کند.

بیت ۶چون من گدای بی‌نشان، مشکل بود یاری چُنان / سلطان کجا عیشِ نهان، با رندِ بازاری کند؟

برای گدای بی‌نشانی چون من چنان یاری دشوار است؛ سلطان کجا با رند بازاری عیش پنهان می‌کند؟

بیت ۸شد لشکر غم بی‌عدد، از بخت می‌خواهم مدد / تا فخرِ دین عبدالصّمد، باشد که غم‌خواری کند

لشکر غم بی‌شمار شد؛ از بخت یاری می‌خواهم تا شاید فخرالدین عبدالصمد غمخواری کند.