دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

۱دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیمسخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم

۲نیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذردچاره آن است که سجاده به مِی بفروشیم

۳خوش هوایی‌ست فرح‌بخش خدایا بفرستنازنینی که به رویش مِی گل‌گون نوشیم

۴ارغنون ساز فلک ره‌زن اهل هنر استچون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟

۵گل به جوش آمد و از مِی نزدیمش آبیلاجرم زآتش حرمان و هوس می‌جوشیم

۶می‌کشیم از قدح لاله شرابی موهومچشم بد دور که بی‌مطرب و مِی مدهوشیم

۷حافظ این حال عجب با که توان گفت که مابلبلانیم که در مُوسم گل خاموشیم