دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

بیت ۱دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم / سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم

دوستان، در فصل گل بهتر است به شادی بکوشیم؛ این سخن اهل دل است، آن را به جان بشنویم.

بیت ۲نیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد / چاره آن است که سجاده به مِی بفروشیم

در کسی کرم نیست و وقت شادی می‌گذرد؛ چاره آن است که سجاده را به می بفروشیم.

بیت ۴ارغنون ساز فلک ره‌زن اهل هنر است / چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟

ارغنون‌ساز فلک راهزن اهل هنر است؛ چرا از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟

بیت ۵گل به جوش آمد و از مِی نزدیمش آبی / لاجرم زآتش حرمان و هوس می‌جوشیم

گل به جوش آمد و ما با می آبی بر آتشش نزدیم؛ ناچار از آتش محرومی و هوس می‌جوشیم.

بیت ۷حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما / بلبلانیم که در مُوسم گل خاموشیم

حافظ، این حال عجیب را با که می‌توان گفت که ما بلبلانیم که در فصل گل خاموشیم؟