ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

۱ای خونبهای نافه چین خاک راه توخورشید سایه‌پرور طرف کلاه تو

۲نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرامای من فدای شیوه چشم سیاه تو

۳خونم بخور که هیچ مَلَک با چنان جمالاز دل نیایدش که نویسد گناه تو

۴آرام و خواب خلق جهان را سبب توییزان شد کنار دیده و دل تکیه‌گاه تو

۵با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبماز حسرت فروغ رخ همچو ماه تو

۶یاران همنشین همه از هم جدا شدندماییم و آستانه دولت پناه تو

۷حافظ طمع مبُر ز عنایت که عاقبتآتش زند به خرمن غم دود آه تو