ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

بیت ۱ای خونبهای نافه چین خاک راه تو / خورشید سایه‌پرور طرف کلاه تو

ای که خاک راهت خونبهای نافه چین است و خورشید سایه‌پرورده گوشه کلاه توست.

بیت ۳خونم بخور که هیچ مَلَک با چنان جمال / از دل نیایدش که نویسد گناه تو

خونم را بخور، که هیچ فرشته‌ای با چنان جمالی دلش نمی‌آید گناهت را بنویسد.

بیت ۵با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبم / از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو

هر شب از حسرت فروغ رخ ماه‌گونت با هر ستاره‌ای سر و کار دارم.

بیت ۶یاران همنشین همه از هم جدا شدند / ماییم و آستانه دولت پناه تو

یاران همنشین همه از هم جدا شدند؛ ماییم و آستانه دولت‌پناه تو.

بیت ۷حافظ طمع مبُر ز عنایت که عاقبت / آتش زند به خرمن غم دود آه تو

حافظ، از عنایت طمع مبر، که سرانجام دود آهت آتش در خرمن غم می‌زند.