ای قبای پادشاهی، راست بر بالای تو

بیت ۱ای قبای پادشاهی، راست بر بالای تو / زینتِ تاج و نگین از گوهرِ والای تو

ای که قبای پادشاهی راست بر قامت توست و زینت تاج و نگین از گوهر والای توست.

بیت ۴از رسومِ شرع و حکمت با هزاران اختلاف / نکته‌ای هرگز نشد فوت از دلِ دانای تو

با هزاران اختلاف در رسوم شرع و حکمت، هیچ نکته‌ای از دل دانای تو فوت نشد.

بیت ۷آن چه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار / جرعه‌ای بود از زلالِ جام جان‌افزای تو

آنچه اسکندر طلب کرد و روزگار به او نداد، جرعه‌ای از زلال جام جان‌افزای تو بود.

بیت ۸عرضِ حاجت در حریم حضرتت محتاج نیست / راز کس مخفی نمانَد با فروغِ رایِ تو

در حریم حضرتت عرض حاجت لازم نیست؛ با فروغ اندیشه‌ات راز کسی پنهان نمی‌ماند.

بیت ۹خسروا ! پیرانه‌سر، حافظ جوانی می‌کند / بر امیدِ عفوِ جان‌بخشِ گنه‌فرسایِ تو

ای خسرو، حافظ در پیری به امید عفو جان‌بخش و گناه‌زدای تو جوانی می‌کند.