چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

۱چراغ روی تو را شمع گشت پروانهمرا ز حال تو با حال خویش پروا، نه

۲خِرد که قید مجانین عشق می‌فرمودبه بوی سنبل زلف تو گشت دیوانه

۳به بوی زلف تو گر جان به باد رفت‌، چه شد؟هزار جان گرامی فدای جانانه

۴من‌ِ رمیده ز غیرت ز پا فتادم دوشنگار خویش چو دیدم به دست بیگانه

۵چه نقش‌ها که برانگیختیم و سود نداشتفسون ما بر او گشته است افسانه

۶بر آتش رخ زیبای او به جای سپندبه غیر خال سیاهش که دید به دانه؟

۷به مژده، جان به صبا داد شمع در نفسیز شمع روی تواَش چون رسید پروانه

۸مرا به دور لب دوست هست پیمانیکه بر زبان نبرم جز حدیث پیمانه

۹حدیث مدرسه و خانقه مگوی که بازفتاد در سر حافظ هوای میخانه