آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

۱آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتیگردون ورق هستی ما درننوشتی

۲هر چند که هجران ثمر وصل برآرددهقان جهان! کاش که این تخم نکِشتی

۳آمرزش نقد است کسی را که در این جایاری‌ست چو حوری و سرایی چو بهشتی

۴در مصطبهٔ عشق تنعم نتوان کردچون بالش زر نیست، بسازیم به خشتی

۵مفروش به باغ ارم و نخوت شدادیک شیشه می و نوش‌لبی و لبِ کِشتی

۶تا کی غم دنیای دنی ای دل دانا؟حیف است ز خوبی که شود عاشق زشتی

۷آلودگی خرقه، خرابی جهان استکو راهروی، اهلِ دلی، پاک‌سرشتی؟

۸از دست چرا هِشت سرِ زلف تو حافظ؟تقدیر چنین بود، چه کردی که نهِشتی؟