آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

بیت ۱آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی / گردون ورق هستی ما درننوشتی

اگر آن غالیه‌خط برای ما نامه‌ای نوشته بود، آسمان ورق هستی ما را درنمی‌نوردید.

بیت ۲هر چند که هجران ثمر وصل برآرد / دهقان جهان! کاش که این تخم نکِشتی

هرچند هجران میوه وصل را به بار می‌آورد، ای کشاورز جهان کاش این بذر را نمی‌کاشتی.

بیت ۴در مصطبهٔ عشق تنعم نتوان کرد / چون بالش زر نیست، بسازیم به خشتی

در سکوی میکده عشق نمی‌توان ناز و نعمت داشت؛ چون بالش زر نیست، با خشتی می‌سازیم.

بیت ۵مفروش به باغ ارم و نخوت شداد / یک شیشه می و نوش‌لبی و لبِ کِشتی

باغ ارم و غرور شداد را به یک شیشه می و شیرین‌لبی و لب کشتزار مفروش.

بیت ۶تا کی غم دنیای دنی ای دل دانا؟ / حیف است ز خوبی که شود عاشق زشتی

ای دل دانا، تا کی غم دنیای پست؟ حیف است خوبی عاشق زشتی شود.