سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

۱سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤاديو رُوحي کُلَّ یَومٍ لي یُنادي

۲نگارا بر من بی‌دل ببخشایو واصِلْني علی رَغْمِ الْأَعادي

۳حبیبا در غم سودای عشقتتَوَکَّلْنا علی رَبِّ الْعِبادِ

۴أَ مَنْ اَنْکَرْتَني عَن عشق سَلْمیٰتُزَاوَّل آن روی نِهْکو بِوادی

۵که همچون مُت به بوتَن دل وَ اِی رَهغَریقُ الْعِشقِ في بَحْرِ الْوِدادِ

۶به پی‌ماچان غَرامت بِسپُریمَنغَرَت یک وی رَوِشتی از اَما دی

۷غم این دل بِواتَت خورد ناچارو غَر نه او بِنی آنچَت نَشادی

۸دل حافظ شد اندر چین زلفتبِلَیلٍ مُظْلِمٍ وَ اللّهُ هادي