ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

۱ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشیبی زر و گنج به صد حشمت قارون باشی

۲در مقامی که صدارت به فقیران بخشندچشم دارم که به جاه از همه افزون باشی

۳در ره منزل لیلی که خطرهاست در آنشرط اول قدم آن است که مجنون باشی

۴نقطهٔ عشق نمودم به تو هان سهو مکنور نه چون بنگری از دایره بیرون باشی

۵کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیشکی روی؟ ره ز که پرسی؟ چه کنی؟ چون باشی؟

۶تاج شاهی طلبی، گوهر ذاتی بنمایور خود از تخمهٔ جمشید و فریدون باشی

۷ساغری نوش کن و جرعه بر افلاک فشانچند و چند از غم ایام جگرخون باشی؟

۸حافظ از فقر مکن ناله که گر شعر این استهیچ خوش‌دل نپسندد که تو محزون باشی