ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

بیت ۱ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی / بی زر و گنج به صد حشمت قارون باشی

ای دل، آن دم که از می گلگون خراب باشی، بی زر و گنج با صد شکوه قارون خواهی بود.

بیت ۳در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن / شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

در راه منزل لیلی که خطرها در آن است، شرط نخستین قدم آن است که مجنون باشی.

بیت ۵کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش / کی روی؟ ره ز که پرسی؟ چه کنی؟ چون باشی؟

کاروان رفت و تو در خوابی و بیابان در پیش؛ کی می‌روی؟ راه را از که می‌پرسی؟ چه می‌کنی؟ چگونه‌ای؟

بیت ۶تاج شاهی طلبی، گوهر ذاتی بنمای / ور خود از تخمهٔ جمشید و فریدون باشی

اگر تاج شاهی می‌طلبی گوهر ذاتی نشان بده، حتی اگر از نسل جمشید و فریدون باشی.

بیت ۸حافظ از فقر مکن ناله که گر شعر این است / هیچ خوش‌دل نپسندد که تو محزون باشی

حافظ، از فقر ناله مکن، که اگر شعر این است، هیچ خوشدلی نمی‌پسندد که تو غمگین باشی.