زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

۱زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشیخط بر صحیفهٔ گل و گلزار می‌کشی

۲اشک حرم‌نشین نهان‌خانهٔ مرازان سوی هفت‌پرده به بازار می‌کشی

۳کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلفهر دم به قید سلسله در کار می‌کشی

۴هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مستاز خلوتم به خانهٔ خمار می‌کشی

۵گفتی سر تو بستهٔ فتراک ما شودسهل است اگر تو زحمت این بار می‌کشی

۶با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم؟وه زین کمان که بر من بیمار می‌کشی

۷بازآ که چشم بد ز رخت دفع می‌کندای تازه گل که دامن از این خار می‌کشی

۸حافظ دگر چه می‌طلبی از نعیم دهرمی می‌خوری و طرهٔ دلدار می‌کشی