سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

۱سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِأُلاقی مِن نَواها ما أُلاقی

۲الا ای ساروان منزل دوستإِلی رُکبانِکُم طالَ اشْتیاقی

۳خِرَد در زنده‌رود انداز و می نوشبه گلبانگ جوانان عراقی

۴رَبیعُ العُمرِ فی مَرعیٰ حِماکُمحَماکَ اللّهُ یا عَهدَ التَّلاقی

۵بیا ساقی بده رَطْل گرانمسَقاکَ اللّهُ مِن کَأسٍ دِهاقِ

۶جوانی باز می‌آرد به یادمسماع چنگ و دست افشان ساقی

۷می باقی بده تا مست و خوشدلبه یاران برفَشانم عمر باقی

۸درونم خون شد از نادیدن دوستأَلا تَعْساً لِأیّامِ الفِراقِ

۹دُموعی بَعدَکُم لا تَحْقِروهافَکَم بحرٍ عَمیقٍ مِن سَواقِ

۱۰دمی با نیکخواهان متفق باشغنیمت دان امور اتفاقی

۱۱بساز ای مطرب خوشخوان خوشگوبه شعر فارسی، صوت عراقی

۱۲عروسی بس خوشی ای دختر رَزولی گه گه سزاوار طلاقی

۱۳مسیحای مجرد را برازدکه با خورشید سازد هم‌وُثاقی

۱۴وصال دوستان روزی ما نیستبخوان حافظ غزل‌های فراقی