رونق عهد شباب است دگر بُستان را

۱رونق عهد شباب است دگر بُستان رامی‌رسد مژدهٔ گل بلبل خوش‌الحان را

۲ای صبا گر به جوانان چمن باز رَسیخدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

۳گر چنین جلوه کند مغبچهٔ باده‌فروشخاک‌روبِ درِ میخانه کنم مژگان را

۴ای که بر مه کشی از عَنبرِ سارا چوگانمضطرب‌حال مگردان، من سرگردان را

۵ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندنددر سر کار خرابات کنند ایمان را

۶یار مردان خدا باش که در کشتی نوحهست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

۷برو از خانهٔ گردون به در و نان مطلبکآن سیه‌کاسه در آخر بِکُشد مهمان را

۸هر که را خوابگه آخر مشتی خاک استگو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

۹ماه کنعانی من! مسند مصر آنِ تو شدوقت آن است که بدرود کنی زندان را

۱۰حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولیدام تزویر مکن چون دگران قرآن را