حافظ · غزل شماره ۱۰۷
حُسن تو همیشه در فزون باد
حُسن تو همیشه در فزون بادرویت همه ساله لالهگون باد
اندر سرِ ما خیالِ عشقتهر روز که باد در فزون باد
هر سرو که در چمن درآیددر خدمتِ قامتت نگون باد
چشمی که نه فتنهٔ تو باشدچون گوهرِ اشک غرقِ خون باد
چشمِ تو ز بهرِ دلرباییدر کردنِ سحر ذوفنون باد
هر جا که دلیست در غمِ توبی صبر و قرار و بی سکون باد
قَدِّ همه دلبرانِ عالمپیشِ الفِ قَدَت چو نون باد
هر دل که ز عشقِ توست خالیاز حلقهٔ وصلِ تو برون باد
لعلِ تو که هست جانِ حافظدور از لبِ مردمانِ دون باد
متن بر پایه تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی، به نقل از گنجور.
اگر با نیت آمدهاید
دعای خیر برای عزیزانت را فراموش نکن. محبتی که بیچشمداشت آرزو شود، دل خودت را هم روشن میکند.
تعبیر کامل فال با شاهبیت و شاهد این غزل
فال حافظ رسمی فرهنگی و سرگرمی است، نه پیشگویی.
درباره این غزل
غزلی کوتاه و سراسر دعا. حافظ آرزو میکند زیبایی یار همیشه رو به افزایش باشد و رویش همه ساله چون لاله سرخ. هر سرو چمن در برابر قامتش سر فرود آورد و قد همه دلبران پیش الف قامت او چون نون خم شود؛ تصویری با حروف الفبا. در پایان دعا میکند لب لعل یار که جان حافظ است، از لب فرومایگان دور باشد.
شرح بیتها
بیت ۱حُسن تو همیشه در فزون باد / رویت همه ساله لالهگون باد
زیباییات همیشه فزون باد و رویت همه ساله لالهگون.
بیت ۳هر سرو که در چمن درآید / در خدمتِ قامتت نگون باد
هر سروی که در چمن بروید، در خدمت قامتت سرنگون باد.
بیت ۷قَدِّ همه دلبرانِ عالم / پیشِ الفِ قَدَت چو نون باد
قامت همه دلبران جهان در برابر قامت الفمانندت چون حرف «ن» خمیده باد.
بیت ۹لعلِ تو که هست جانِ حافظ / دور از لبِ مردمانِ دون باد
لب لعل تو که جان حافظ است، از لب مردمان فرومایه دور باد.
معنی واژهها
- فزون
- افزون
- لالهگون
- سرخرنگ چون لاله
- ذوفنون
- دارای هنرهای گوناگون
- الف قد
- قامت راست چون حرف الف
- نون
- حرف ن؛ کنایه از خمیدگی
- دون
- فرومایه