پیرانه سَرم عشقِ جوانی به سر افتاد

بیت ۱پیرانه سَرم عشقِ جوانی به سر افتاد / وآن راز که در دل بِنَهفتم به درافتاد

در سن پیری عشق جوانی به سرم افتاد و رازی که در دل نهفته بودم، آشکار شد.

بیت ۲از راهِ نظر مرغِ دلم گشت هواگیر / ای دیده نگه کن که به دامِ که درافتاد

مرغ دلم از راه نگاه به هوا رفت؛ ای چشم، نگاه کن که به دام چه کسی افتاد.

بیت ۶بس تجربه کردیم در این دِیرِ مکافات / با دُردکشان هر که درافتاد برافتاد

در این دیر مکافات بسیار آزمودیم؛ هر که با دردکشان درافتاد، برافتاد.

بیت ۷گر جان بدهد سنگِ سیه، لعل نگردد / با طینتِ اصلی چه کُند، بدگهر افتاد

سنگ سیاه اگر جان هم بدهد لعل نمی‌شود؛ با سرشت اصلی‌اش چه کند که بدگهر افتاده است.