هر آن کاو خاطِرِ مَجموع و یارِ نازنین دارد

بیت ۱هر آن کاو خاطِرِ مَجموع و یارِ نازنین دارد / سَعادَت، همدم او گشت و دولت، هم‌نشین دارد

هر کس خاطری آسوده و یاری نازنین دارد، سعادت همدم او و دولت همنشین اوست.

بیت ۲حَریمِ عشق را دَرْگَه، بسی بالاتر از عَقْل است / کسی آن آسْتان بوسد، که جان در آستین دارد

درگاه حرم عشق بسیار بالاتر از عقل است؛ کسی آن آستان را می‌بوسد که جان در آستین (آماده فدا کردن) دارد.

بیت ۵به خواری مَنْگَر ای مُنْعِم، ضَعیفان و نَحیفان را / که صَدْرِ مَجْلِسِ عِشْرَت، گدایِ ره‌نشین دارد

ای توانگر، به ضعیفان و لاغران به خواری منگر، که بالای مجلس عیش را گدای راه‌نشین دارد.

بیت ۶چو بر رویِ زَمین باشی، توانایی، غَنیمت دان / که دوران، ناتوانی‌ها، بسی زیرِ زَمین دارد

تا بر روی زمینی، توانایی را غنیمت بدان، که روزگار ناتوانی‌های بسیار زیر زمین دارد.

بیت ۷بَلاگردانِ جان و تن، دعایِ مُسْتْمَنْدان است / که بیند خِیْر از آن خَرْمَن که نَنْگ از خوشه‌چین دارد؟

دعای مستمندان بلاگردان جان و تن است؛ کیست که از خرمنی که از خوشه‌چین عار دارد، خیری ببیند؟