شاهد آن نیست که موییّ و میانی دارد

بیت ۱شاهد آن نیست که موییّ و میانی دارد / بندهٔ طلعتِ آن باش که آنی دارد

زیبا آن نیست که مو و کمری دارد؛ بنده روی کسی باش که «آن» (جاذبه‌ای وصف‌ناپذیر) دارد.

بیت ۵دل نشان شد سخنم تا تو قبولش کردی / آری آری سخنِ عشق نشانی دارد

سخنم دل‌نشین شد وقتی تو پذیرفتی‌اش؛ آری، سخن عشق نشانی دارد.

بیت ۷در رَهِ عشق نشد کَس به یقین محرمِ راز / هر کسی بر حَسَبِ فکر، گُمانی دارد

در راه عشق کسی به یقین محرم راز نشد؛ هر کس به اندازه فکرش گمانی دارد.

بیت ۸با خرابات نشینان ز کَرامات مَلاف / هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد

با خرابات‌نشینان از کرامات لاف مزن؛ هر سخن وقتی و هر نکته جایی دارد.

بیت ۹مرغِ زیرک نزند در چمنش پرده سرای / هر بهاری که به دنباله، خزانی دارد

مرغ زیرک در چمنی که هر بهارش خزانی به دنبال دارد، خیمه نمی‌زند.