روشنیِ طلعتِ تو ماه ندارد

۱روشنیِ طلعتِ تو ماه نداردپیشِ تو گُل، رونقِ گیاه ندارد

۲گوشهٔ ابرویِ توست منزلِ جانمخوشتر از این گوشه، پادْشاه ندارد

۳تا چه کُنَد با رخِ تو دودِ دلِ منآینه دانی که تابِ آه ندارد

۴شوخیِ نرگس نگر که پیشِ تو بشکفتچشمْ دریده، ادب نگاه ندارد

۵دیدم و آن چشمِ دلْ‌سیه که تو داریجانبِ هیچ آشنا نگاه ندارد

۶رَطلِ گرانم ده ای مریدِ خراباتشادیِ شیخی که خانقاه ندارد

۷خون خور و خامُش نشین که آن دلِ نازکطاقتِ فریاد دادخواه ندارد

۸گو برو و آستین به خونِ جگر شویهر که در این آستانه راه ندارد

۹نی منِ تنها کشم تَطاولِ زلفتکیست که او داغِ آن سیاه ندارد؟

۱۰حافظ اگر سجدهٔ تو کرد مکن عیبکافرِ عشق ای صنم گناه ندارد