دَمی با غم به سر بردن، جهان یک سر نمی‌ارزد

بیت ۱دَمی با غم به سر بردن، جهان یک سر نمی‌ارزد / به می بفروش دلقِ ما، کز این بهتر نمی‌ارزد

یک دم با غم به سر بردن به همه جهان نمی‌ارزد؛ خرقه ما را به می بفروش که بیش از این نمی‌ارزد.

بیت ۲به کویِ می فروشانش، به جامی بر نمی‌گیرند / زهی سجادهٔ تقوا که یک ساغر نمی‌ارزد

در کوی می‌فروشان آن را به جامی هم نمی‌پذیرند؛ آفرین بر سجاده تقوایی که به یک ساغر نمی‌ارزد!

بیت ۴شکوهِ تاجِ سلطانی که بیمِ جان در او دَرج است / کلاهی دلکش است اما به تَرکِ سر نمی‌ارزد

شکوه تاج سلطانی که ترس جان در آن نهفته، کلاهی دلکش است اما به از دست دادن سر نمی‌ارزد.

بیت ۵چه آسان می‌نمود اول غمِ دریا به بوی سود / غلط کردم که این طوفان به صد گوهر نمی‌ارزد

غم دریا به امید سود اول چه آسان می‌نمود؛ اشتباه کردم، این طوفان به صد گوهر نمی‌ارزد.

بیت ۷چو حافظ در قناعت کوش و از دنیایِ دون بگذر / که یک جو مِنَّتِ دونان دو صد من زر نمی‌ارزد

مانند حافظ قناعت کن و از دنیای پست بگذر، که یک جو منت فرومایگان به دویست من زر نمی‌ارزد.