در ازل پرتوِ حُسنت ز تجلی دَم زد

بیت ۱در ازل پرتوِ حُسنت ز تجلی دَم زد / عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

در ازل پرتو حسن تو جلوه کرد؛ عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد.

بیت ۲جلوه‌ای کرد رُخَت دید مَلَک عشق نداشت / عینِ آتش شد از این غیرت و بر آدم زد

رخ تو جلوه کرد و دید فرشته عشق ندارد؛ از این غیرت عین آتش شد و بر آدم زد.

بیت ۳عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد / برق غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

عقل خواست از آن شعله چراغ بیفروزد؛ برق غیرت درخشید و جهان را بر هم زد.

بیت ۴مدعی خواست که آید به تماشاگَهِ راز / دست غیب آمد و بر سینهٔ نامحرم زد

مدعی خواست به تماشاگاه راز بیاید؛ دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد.

بیت ۵دیگران قرعهٔ قسمت همه بر عیش زدند / دل غمدیدهٔ ما بود که هم بر غم زد

دیگران قرعه قسمت را همه بر عیش زدند؛ این دل غم‌دیده ما بود که بر غم زد.