زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شد

بیت ۱زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شد / از سرِ پیمان بِرَفت، با سرِ پیمانه شد

زاهد خلوت‌نشین دیشب به میخانه رفت؛ پیمان توبه را شکست و با پیمانه همراه شد.

بیت ۲صوفیِ مجلس که دی، جام و قدح می‌شکست / باز به یک جرعه می، عاقل و فرزانه شد

صوفی مجلس که دیروز جام و قدح می‌شکست، با یک جرعه می عاقل و فرزانه شد.

بیت ۳شاهدِ عهدِ شباب، آمده بودش به خواب / باز به پیرانه‌سر‌، عاشق و دیوانه شد

زیباروی دوران جوانی به خوابش آمده بود؛ دوباره در پیری عاشق و دیوانه شد.

بیت ۶گریهٔ شام و سحر، شُکر که ضایع نگشت / قطرهٔ بارانِ ما، گوهرِ یک‌دانه شد

شکر که گریه شام و سحر ضایع نشد؛ قطره باران ما گوهر یک‌دانه شد.

بیت ۸منزلِ حافظ کنون، بارگهِ پادشاست / دل بَرِ دل‌دار رفت، جان بَرِ جانانه شد

اکنون منزل حافظ بارگاه پادشاه است؛ دل نزد دلدار رفت و جان نزد جانان.