حافظ · غزل شماره ۱۷۹
رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماند
رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماندچنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند
من ار چه در نظرِ یار خاکسار شدمرقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند
چو پردهدار به شمشیر میزند همه راکسی مُقیمِ حریمِ حَرَم نخواهد ماند
چه جایِ شُکر و شکایت ز نقشِ نیک و بد است؟چو بر صحیفهٔ هستی رقم نخواهد ماند
سرودِ مجلسِ جمشید گفتهاند این بودکه «جامِ باده بیاور که جم نخواهد ماند»
غنیمتی شِمُر ای شمع وصلِ پروانه!که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند
توانگرا! دلِ درویشِ خود به دست آورکه مخزنِ زَر و گنجِ دِرَم نخواهد ماند
بدین رَواقِ زَبَرجَد نوشتهاند به زرکه «جز نکوییِ اهلِ کرم نخواهد ماند»
ز مهربانیِ جانان طمع مَبر حافظکه نقشِ جور و نشانِ ستم نخواهد ماند
متن بر پایه تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی، به نقل از گنجور.
اگر با نیت آمدهاید
مژده! این دوران سخت ماندنی نیست؛ همانطور که روزهای بد گذشته گذشت، این هم میگذرد. نیکی کن، چون فقط نیکی میماند.
تعبیر کامل فال با شاهبیت و شاهد این غزل
فال حافظ رسمی فرهنگی و سرگرمی است، نه پیشگویی.
درباره این غزل
از امیدبخشترین و پرکاربردترین غزلهای حافظ برای فال. مژده رسید که روزهای غم نمیماند؛ آنچنان نماند، اینچنین هم نخواهد ماند. هر بیت گوشهای از ناپایداری جهان را نشان میدهد: رقیب هم اینقدر محترم نمیماند؛ سرود مجلس جمشید این بود که «جام باده بیاور که جم نخواهد ماند». بیت هفتم پندی به توانگران است: دل درویش را به دست آور که گنج زر نمیماند. بیت هشتم نتیجه غزل است: جز نیکی اهل کرم چیزی نمیماند.
شرح بیتها
بیت ۱رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماند / چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند
مژده رسید که روزهای غم نمیماند؛ آنچنان نماند، اینچنین هم نخواهد ماند.
بیت ۴چه جایِ شُکر و شکایت ز نقشِ نیک و بد است؟ / چو بر صحیفهٔ هستی رقم نخواهد ماند
چه جای شکر و شکایت از نقش نیک و بد است، وقتی بر صفحه هستی هیچ نقشی نخواهد ماند؟
بیت ۵سرودِ مجلسِ جمشید گفتهاند این بود / که «جامِ باده بیاور که جم نخواهد ماند»
گفتهاند سرود مجلس جمشید این بود: جام باده بیاور که جم نخواهد ماند.
بیت ۷توانگرا! دلِ درویشِ خود به دست آور / که مخزنِ زَر و گنجِ دِرَم نخواهد ماند
ای توانگر، دل درویش را به دست آور، که خزانه زر و گنج درم نخواهد ماند.
بیت ۸بدین رَواقِ زَبَرجَد نوشتهاند به زر / که «جز نکوییِ اهلِ کرم نخواهد ماند»
بر این رواق زبرجدین (آسمان) با زر نوشتهاند که جز نیکی اهل کرم چیزی نخواهد ماند.
معنی واژهها
- خاکسار
- خوار
- پردهدار
- دربان
- حریم حرم
- درون حرم
- صحیفه
- صفحه
- جم
- جمشید
- درم
- درهم، سکه نقره
- رواق زبرجد
- سقف سبز؛ آسمان