آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود

بیت ۱آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود / سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود

آن یار که خانه ما از او جای پری بود، سر تا پایش مانند پری از عیب پاک بود.

بیت ۲دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش / بیچاره ندانست که یارش سفری بود

دل گفت به بوی او در این شهر می‌مانم؛ بیچاره نمی‌دانست یارش مسافر بود.

بیت ۵از چنگِ مَنَش اختر بَدمِهر به در برد / آری چه کنم؟ دولتِ دورِ قمری بود

ستاره بدمهر او را از چنگم به در برد؛ آری چه کنم؟ دولت دوره ماه (زودگذر) بود.

بیت ۷اوقاتِ خوش آن بود که با دوست به سر رفت / باقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود

اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفت؛ باقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود.

بیت ۱۰هر گنجِ سعادت که خدا داد به حافظ / از یُمنِ دعایِ شب و وِردِ سَحَری بود

هر گنج سعادتی که خدا به حافظ داد، از برکت دعای شب و ذکر سحری بود.