کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود

بیت ۱کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود / بنفشه در قدمِ او نهاد سر به سجود

اکنون که گل در چمن از نیستی به هستی آمد، بنفشه در قدمش سر به سجده نهاد.

بیت ۳به دورِ گُل منشین بی‌شراب و شاهد و چنگ / که همچو روزِ بقا هفته‌ای بُوَد معدود

در دوران گل بی شراب و زیبارو و چنگ منشین، که مانند روزهای عمر، هفته‌ای شمرده است.

بیت ۵ز دستِ شاهدِ نازک‌عِذار عیسی‌دَم / شراب نوش و رها کن حدیثِ عاد و ثمود

از دست زیباروی نازک‌چهره عیسی‌دم شراب بنوش و حدیث عاد و ثمود (اقوام نابودشده) را رها کن.

بیت ۶جهان چو خُلدِ بَرین شد به دورِ سوسن و گل / ولی چه سود که در وِی نه ممکن است خُلُود

جهان در دوران سوسن و گل مانند بهشت برین شد، اما چه سود که جاودانگی در آن ممکن نیست.

بیت ۸به باغ، تازه کن آیینِ دینِ زردشتی / کنون که لاله برافروخت آتشِ نمرود

در باغ آیین زردشتی را تازه کن، اکنون که لاله آتش نمرود را برافروخت.