روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

بیت ۱روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر / خَرمنِ سوختگان را همه گو باد بِبَر

روی بنما و وجود خودم را از یادم ببر؛ به باد بگو خرمن سوختگان را همه ببرد.

بیت ۲ما چو دادیم دل و دیده به طوفانِ بلا / گو «بیا سیلِ غم و خانه ز بنیاد بِبَر»

چون دل و دیده را به طوفان بلا سپردیم، بگو ای سیل غم، بیا و خانه را از بنیاد ببر.

بیت ۴سینه گو «شعلهٔ آتشکدهٔ فارس بِکُش» / دیده گو «آبِ رخِ دجلهٔ بغداد بِبَر»

به سینه بگو شعله آتشکده فارس را خاموش کن و به دیده بگو آبروی دجله بغداد را ببر.

بیت ۶سعی‌نابرده در این راه به جایی نرسی / مزد اگر می‌طلبی، طاعتِ استاد بِبَر

بی‌تلاش در این راه به جایی نمی‌رسی؛ اگر مزد می‌خواهی، از استاد فرمان ببر.

بیت ۸دوش می‌گفت «به مژگانِ درازت بِکُشم» / یا رب از خاطرش اندیشهٔ بیداد بِبَر

دیشب می‌گفت با مژگان درازت می‌کشمت؛ خدایا از دلش اندیشه بیداد را ببر.