چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش

بیت ۱چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش / به هر شکسته که پیوست، تازه شد جانش

وقتی صبا زلف عنبرافشانش را پریشان کرد، به هر دل شکسته‌ای که پیوست، جانش تازه شد.

بیت ۲کجاست همنفسی؟ تا به شرح عرضه دَهَم / که دل چه می‌کشد از روزگارِ هجرانش

همنفسی کجاست تا به شرح بگویم دل از روزگار هجرانش چه می‌کشد؟

بیت ۴تو خفته‌ای و نشد عشق را کرانه پدید / تبارک الله از این رَه که نیست پایانش

تو خفته‌ای و پایان عشق پیدا نشد؛ آفرین بر این راه که پایانی ندارد.

بیت ۵جمالِ کعبه مگر عذرِ رهروان خواهد؟ / که جانِ زنده‌دلان سوخت در بیابانش

مگر جمال کعبه عذر رهروان را بخواهد، که جان زنده‌دلان در بیابانش سوخت.

بیت ۶بدین شکستهٔ بیت الحزن که می‌آرد / نشان یوسفِ دل از چَهِ زَنَخدانَش؟

چه کسی به این بیت‌الحزن شکسته نشان یوسف دل را از چاه زنخدانش می‌آورد؟