ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش

بیت ۱ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش / دلم از عشوهٔ شیرینِ شِکرخایِ تو خوش

ای که همه شکلت دلپذیر و همه جایت خوش است، دلم از ناز شیرین شکرخای تو خوش است.

بیت ۲همچو گلبرگِ طَری هست وجودِ تو لطیف / همچو سروِ چمنِ خُلد سراپای تو خوش

وجودت مانند گلبرگ تازه لطیف است و سراپایت مانند سرو چمن بهشت خوش است.

بیت ۵در رَهِ عشق که از سیلِ بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطرِ خود را به تمنایِ تو خوش

در راه عشق که از سیل بلا گذری نیست، دلم را با آرزوی تو خوش کرده‌ام.

بیت ۷در بیابانِ طلب گر چه ز هر سو خطری‌ست / می‌رود حافظِ بی‌دل به تَوَلّایِ تو خوش

هرچند در بیابان طلب از هر سو خطری هست، حافظ بی‌دل با دوستی تو خوش می‌رود.