بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع

بیت ۱بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع / شمعِ خاور فِکَنَد بر همه اطراف شُعاع

بامدادان که شمع خاور (خورشید) از خلوتگاه کاخ آفرینش بر همه اطراف پرتو می‌افکند.

بیت ۲بَرکَشَد آینه از جِیبِ افق چرخ و در آن / بنماید رخِ گیتی به هزاران انواع

چرخ آینه را از گریبان افق بیرون می‌کشد و در آن روی جهان را به هزاران گونه نشان می‌دهد.

بیت ۴چنگ در غُلغُله آید که کجا شد منکر؟ / جام در قَهقَهه آید که کجا شد مَنّاع؟

چنگ به غوغا درمی‌آید که منکر کجا رفت؟ جام به قهقهه می‌افتد که بازدارنده کجا رفت؟

بیت ۵وضعِ دوران بنگر ساغرِ عِشرت بَر گیر / که به هر حالتی این است بِهینِ اوضاع

وضع دوران را ببین و ساغر شادی بگیر، که در هر حال این بهترین کار است.

بیت ۶طُرِّهٔ شاهدِ دنیی همه بند است و فریب / عارفان بر سرِ این رشته نجویند نِزاع

زلف شاهد دنیا همه بند و فریب است؛ عارفان بر سر این رشته نزاع نمی‌جویند.