طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف

بیت ۱طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف / گر بکِشم زهی طرب، ور بکُشد زهی شرف

اگر بخت یاری کند، دامنش را به دست می‌آورم؛ اگر بکشمش چه شادی، و اگر بکشدم چه شرفی.

بیت ۳از خَمِ ابرویِ توام، هیچ گشایشی نشد / وَه که در این خیالِ کَج، عمرِ عزیز شد تلف

از خم ابروی تو هیچ گشایشی برایم نشد؛ دریغ که در این خیال کج عمر عزیز تلف شد.

بیت ۵چند به ناز پرورم، مِهرِ بُتانِ سنگ‌دل / یادِ پدر نمی‌کنند، این پسرانِ ناخلف

تا کی با ناز مهر بتان سنگدل را بپرورم؟ این فرزندان ناخلف یاد پدر نمی‌کنند.

بیت ۷بی‌خبرند زاهدان، نقش بخوان و لاتَقُل / مستِ ریاست، محتسب، باده بده و لاتَخَف

زاهدان بی‌خبرند، نقش را بخوان و «مگو»؛ محتسب مست ریاست، باده بده و «مترس».

بیت ۹حافظ اگر قدم زنی، در رَهِ خاندان به صِدق / بدرقهٔ رهت شود، همتِ شَحنِهٔ نجف

حافظ، اگر با صداقت در راه خاندان (اهل بیت) قدم بزنی، همت شحنه نجف (امام علی) بدرقه راهت می‌شود.