گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

بیت ۱گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم / همچُنان چشمِ گشاد از کَرَمَش می‌دارم

هرچند از زلفش گرهی در کارم افتاد، همچنان از کرمش چشم گشایش دارم.

بیت ۲به طَرَب حمل مَکُن سرخیِ رویم که چو جام / خونِ دل عکس برون می‌دهد از رخسارم

سرخی رویم را به شادی حمل مکن، که مانند جام خون دل از رخسارم پیداست.

بیت ۴پاسبانِ حرمِ دل شده‌ام شب همه شب / تا در این پرده جز اندیشه او نَگْذارم

شب همه شب پاسبان حرم دل شده‌ام تا در این پرده جز اندیشه او را راه ندهم.

بیت ۵منم آن شاعرِ ساحر که به افسونِ سخن / از نِیِ کِلک، همه قند و شِکَر می‌بارم

منم آن شاعر ساحر که با افسون سخن از نی قلم همه قند و شکر می‌بارم.

بیت ۶دیدهٔ بخت به افسانهٔ او شد در خواب / کو نسیمی ز عنایت که کُنَد بیدارم؟

چشم بخت با افسانه او به خواب رفت؛ کو نسیمی از عنایت که بیدارم کند؟