گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

بیت ۱گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم / بر لوحِ بَصَر خطِّ غباری بنگارم

اگر خاک کف پای نگارم به دستم برسد، بر لوح چشمم خط غباری می‌نگارم.

بیت ۲بر بویِ کنارِ تو شدم غرق و امید است / از موجِ سرشکم که رسانَد به کنارم

به امید آغوش تو غرق شدم و امید است موج اشکم مرا به ساحل برساند.

بیت ۴امروز مَکَش سر ز وفایِ من و اندیش / زان شب که من از غم به دعا دست برآرم

امروز از وفای من سر مپیچ و از آن شبی بیندیش که از غم دست به دعا برآرم.

بیت ۷گر قلبِ دلم را نَنَهد دوست عیاری / من نقدِ روان در دَمَش از دیده شمارم

اگر دوست برای سکه دلم عیاری قائل نشود، من سکه روان را از دیده در پایش می‌شمارم.

بیت ۸دامن مَفِشان از منِ خاکی که پس از من / زین در نتواند که بَرَد باد غبارم

دامن از من خاکی مفشان، که پس از من باد نمی‌تواند غبارم را از این در ببرد.