مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

بیت ۱مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم / طایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم

مژده وصل تو کجاست تا از سر جان برخیزم؟ پرنده قدسی‌ام و از دام جهان برمی‌خیزم.

بیت ۲به ولای تو که گر بندهٔ خویشم خوانی / از سرِ خواجگیِ کون و مکان برخیزم

به دوستی تو سوگند که اگر مرا بنده خود بخوانی، از سروری هستی برمی‌خیزم.

بیت ۳یا رب از ابرِ هدایت بِرَسان بارانی / پیشتر زان که چو گَردی ز میان برخیزم

خدایا، از ابر هدایت بارانی برسان، پیش از آن‌که مانند گردی از میان برخیزم.

بیت ۴بر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشین / تا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزم

بر سر تربتم با می و مطرب بنشین تا به بوی تو رقص‌کنان از گور برخیزم.

بیت ۶گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کَش / تا سحرگه ز کنارِ تو جوان برخیزم

هرچند پیرم، شبی مرا تنگ در آغوش بگیر تا سحرگاه از کنارت جوان برخیزم.