صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

بیت ۱صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟ / تا به کِی در غمِ تو نالهٔ شبگیر کنم؟

صنما، با غم عشق تو چه تدبیری بکنم؟ تا کی در غمت ناله سحرگاهی سر دهم؟

بیت ۲دل دیوانه از آن شد که نصیحت شِنَوَد / مگرش هم ز سرِ زلفِ تو زنجیر کنم

دل دیوانه از آن رو دیوانه شد که پند بشنود؛ مگر او را با سر زلف تو زنجیر کنم.

بیت ۳آن چه در مدتِ هِجرِ تو کشیدم هیهات / در یکی نامه محال است که تَحریر کنم

آنچه در مدت هجرت کشیدم، هیهات، محال است که در یک نامه بنویسم.

بیت ۶گر بدانم که وصالِ تو بدین دست دهد / دین و دل را همه دَربازم و توفیر کنم

اگر بدانم که وصال تو این‌گونه به دست می‌آید، دین و دل را همه می‌بازم و سود می‌برم.

بیت ۸نیست امّید صَلاحی ز فسادِ حافظ / چون که تقدیر چُنین است، چه تدبیر کنم؟

از فساد حافظ امید صلاحی نیست؛ چون تقدیر چنین است، چه تدبیر کنم؟